اما ، مگر به باور انسان مى نشيند كه اين غذايى كه در دنيا مى خورد و بسيار لذيذ هم مى نمايد در مقايسه با طعام متقين در آخرت همانند خون بسيار كثيفى است كه در شكم مادر از آن مى خورد ؟ ! همان گونه كه به طفل تا وقتى كه در شكم مادر است نمى توان حقيقت دنيا را تفهيم كرد و به دو گفت كه خورشيد ، ماه ، ستارگان ، كهكشانها ، كوههاى سر به فلك كشيده ، جنگل هاى زيبا و آبشارهاى حيات دهنده و . . . چگونه است ، تفهيم حقيقت آخرت و بهشت و جهنم نيز ، براى ما انسانها ميسر نيست تنها يك دور نمائى از آن را مى توان تصور كرد . زيرا ، حقيقت آخرت چيز شگفتى است كه نه خورشيدش چو اين خورشيد است ، نه فضايش به فضاى دنيا مى ماند و نه اغذيه و اشربه اش . آنجا عالم « حيوان » و حيات جاويدان است . لذات بهشتى « امام خمينى » در شرح دعاى سحر مى فرمايند : « از يكى از مشايخ ارباب معرفت ، رضوان الله عليه ، شنيدم كه مى فرمود : جرعه آبى كه در بهشت نوشيده مىشود همه لذتها را دارا است . يعنى ، هم لذتهايى كه به گوش در ك مىشود ، مانند : انواع موسيقى و آهنگ هاى دلنشين و هم لذتهايى كه با چشم درك مىشود ، چون ديدن صورتهاى زيبا و رنگ ها و شكل ها ، و بقيه حواس نيز به همين قسم بهره مند مى شوند و لذت